Gdy nieprzyjaciel w chwili szturmu zaczyna uciekać, należy jednym skokiem dobiec do najbliższych stanowisk ogniowych i zwalczać go celnym ogniem. Gdy szturm się nie uda strzelcy przywierają do ziemi i bronią się na miejscu zaciekle i wytrwale. Cofać się nie wolno. W razie przeciwnatarcia broni pancernej strzelcy zachowują się w myśl zasad regulaminie. W natarciu nocnym strzelcy powinni zachować ciszę i porządek, oraz stale zwracać uwagę na swego dowódcę. W toku posuwania się muszą umieć utrzymać kierunek i ścisłą łączność z kolegami. W razie oświetlenia przedpola natychmiast padają. Gdy nieprzyjaciel rozpocznie ogień, nie wolno się wahać, lecz przeć zdecydowanie wprzód stosownie do rozkazu. Z chwilą dojścia do nieprzyjaciela strzelcy winni się rzucić do szturmu z bagnetem, bez okrzyku "hura". Bez wyraźnego rozkazu nikomu strzału dać nie wolno. Wszyscy strzelcy muszą być oswojeni z ciemnością i tak wychowani, by w działaniu nocnym umieli wykazać poczucie pewności. Strzelec musi wyznaczone mu stanowisko przystosować do walki. Szybkie i sprawne urządzenie i zamaskowanie stanowiska ma podstawowe znaczenie dla ułatwienia walki ogniowej i ochrony strzelca.